diary

My PostCard

posted on 27 Aug 2008 00:13 by reidiary



 

           

                 My PostCard

 

 

 

 

                       

                    (ร้านขายของที่ระลึก ฮานอย, เวียตนาม)

 

 

 

 

          

                         แวะไปที่ร้านขายของที่ระลึก

             เห็นภาพแถวบนที่ ๒ จากขวา
           
             รู้สึกดีเลยถ่ายไว้




 

My PostCard

posted on 25 Aug 2008 22:58 by reidiary

 

 

                                                                                        My PostCard



 

 

 

 

    


                                                   (From  Hanoi,  VIETNAM)

 

 

 

        

                                          เป็นภาพหนึ่งที่ถ่าย
                   ในโฮชิมินห์มิวเซียมที่ฮานอย
                   ภาพที่เห็นไม่มีอะไรน่าสนใจ


                                          ภาพเล็กทางขวาสุดตรงกลาง
                  เป็นภาพที่ผมได้เห็นก่อน
                  และรู้สึกสะเทือนใจมากที่สุด


                                         ภาพจริง   ชีวิตจริง   ในโลกความเป็นจริง
                  บรรยายไม่ออกและไม่อยากบรรยาย


                                         ผมไม่กล้าถ่ายภาพนี้เป็นภาพใหญ่ภาพเดียว
                  เพราะผมได้เห็นด้วยตาแบบเต็มๆ ตาแล้ว
                  และไม่ต้องการเห็นภาพนี้แบบเต็มๆ ตาอีก




 

edit @ 25 Aug 2008 23:16:37 by rei*

วันฝนโปรย (วันที่หนึ่ง)

posted on 03 Jun 2008 10:41 by reidiary


                                                              วันฝนโปรย




                   
                                                                                                                           
(ที่เวียตนาม)




                              ตอนบ่ายออกจากฮานอยขึ้นมาทางเหนือ
         ตามข้อมูลประมาณ  ๑๖๐  กิโลเมตร
         ทางหลวงเป็นถนนซีเมนต์ทูเวย์ไม่มีเกาะกลาง
         การเดินทางค่อยสบายขึ้น
         แต่ก็ใช้เวลา 
  ชั่วโมง

                                                สภาพถนนถือว่าดีใช้ได้
                        เป็นเส้นทางวิ่งออกไปต่างจังหวัด
                        รถเยอะสวนกันไปมาเป็นระยะ
                        รถใหญ่จึงวิ่งช้าและระมัดระวัง
                        (รถบรรทุกสิบล้อที่วิ่งสวนมา)


                                              สองข้างทางเป็นทุ่งนา
                          มีชาวนาทำนาสวมหมวกงอบแบบญวน
                          สุสานก็มีเรียงรายสองข้างทางเป็นระยะเยอะมาก
                          บางแห่งสร้างเป็นอนุสรณ์ไว้ด้วย
                          แสดงว่ามีคนตายมากมาก
                          รถแล่นผ่านเมืองรายทางสองสามเมือง
                          เหมือนต่างจังหวัดบ้านเรา

                        
          



          



                        มาถึงฮาลองตอนค่ำ
ไม่มีแดดให้ถ่ายรูปวิวข้างทางแล้ว
สวยดีและสะอาดตา
รถวิ่งบนถนนขนานไปกับชายทะเล
ทอดไปยาวเหยียด  (สุดลูกหูลูกตา)
มีโรงแรมใหญ่ๆ เห็นข้างทางเรื่อยๆ
คงสำหรับนักท่องเที่ยวฝรั่งกระเป๋าหนัก


                        ๓๐  มีนาคม  ๒๕๕๑   วันฝนโปรยวันแรกที่ฮาลอง

                                                ตื่นตั้งแต่หกโมง (เช้า)
                        วันนี้มีโปรแกรมลงเรือชม (อ่าว) ฮาลองเบย์
                        ระหว่างทางที่รถวิ่งไปท่าเทียบเรือ
                        ได้ชมทัศนียภาพข้างทางอีกครั้ง
                        คล้ายหัวหินของเราสมัยก่อนโน้น
                        คือสวยงามและสงบ   เหมาะสำหรับพักผ่อน
                        สายแล้วแต่อากาศขมุกขมัวไม่มีแดด









                 



                                                      ที่นี่เป็นมรดกโลก
                                   จึงมีศักยภาพเป็นจุดขายได้
                                   สร้างถนนดีตรงมาจากฮานอย
                                   พัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวแล้ว



                                                    
 


                                                นักท่องเที่ยวต่างชาติเยอะที่ท่าเรือ
                        มีเรือมากมายจอดรออยู่
                        พอเรือออกเราก็ชวนกันปีนขึ้นไปถ่ายรูปบนดาดฟ้าเรือ
                        เลยชมวิวกันอยู่บนนั้น




















                                                พักใหญ่ฝนก็โปรยลงมา
                        ฝนที่นี่แปลกเพิ่งเคยพบเห็น
                        โปรยปรายลงมาเป็นละอองฝนเล็กละเอียดมาก
                        ไม่ยักเป็นเม็ดฝน
                        ตกเปาะแปะเหมือนบ้านเรา
                        เล็กละเอียดคล้ายละอองน้ำ
                        ที่ฉีดจากกระบอกน้ำ (ฟ็อกกี้) ตอนรีดผ้า
                        พรมลงมาอย่างสดชื่นเหมือนฝัน
                        พลาดโอกาสไปนิดไม่ได้ชมวิวสวยๆ ของฮาลองเบย์
                        ทัศนวิสัยขาวโพลนไปด้วยละอองฝน

















                                          เรือมาจอดที่เกาะหนึ่ง
                  ให้ขึ้นไปชมถ้ำด่งเทียนกุง ที่แปลว่า ถ้ำนางฟ้า
                  นักท่องเที่ยวเดินกันเหมือนขบวนมดเลย
                  ดูๆ แล้วเหมือนถ้ำบ้านเราคือมีหินงอกหินย้อย
                  มีแสงไฟหลายสีสร้างสีสันภายในถ้ำ
                  ออกจากถ้ำเลยแวะพักซื้อเป๊ปซี่กระป๋องกับไอติมกิน
                  อุดหนุนคนท้องถิ่น




























 
                                               เกือบเที่ยงวันกลับมาขึ้นเรืออีก
                        เรือแล่นลัดเลาะพาท่องไปตามเกาะน้อยใหญ่
                        ที่เค้าว่ามีเยอะร่วมสองพันเกาะ
                        พร้อมเสิร์ฟอาหารทะเลสดเป็นมื้อกลางวันด้วย
                        ถ้าท้องฟ้าแจ่มใสคงสวยมาก